Меробактрин в порошке — инструкция по применению

Инструкция по применению меробактрина в порошке, описание действия препарата, показания к применению порошка меробактрина, взаимодействие с другими лекарствами, применение меробактрина (порошок) при беременности. Инструкции:
Торговое название: Меробактрин
Международное название: Меропенем
Лекарственная форма: Порошок для приготовления раствора для инъекций 1 г
Показания к применению:
Атс классификация:
J Противомикробные средства для системного применения
J01 Антибактериальные средства для системного применения
J01D Прочие бета-лактамные антибиотики
J01D H Карбапенемы
Фарм. группа:
Противомикробные препараты для системного применения. Другие бета-лактамные антибиотики. Карбапенемы. Код АТС J01DН02
Условия хранения:
Хранить в сухом, защищенном от света месте при температуре не выше 30°С. Не замораживать! Хранить препарат в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
2 года. Не использовать по истечении срока годности.
Условия продажи: По рецепту
Описание: Порошок от белого до белого с желтоватым оттенком цвета

Состав меробактрина в порошке

Один флакон содержит
Бір құтының ішінде

Активное вещество меробактрина

меропенем (в виде меропенема тригидрата) 1 г
1 г меропенем (меропенем тригидраты түрінде)

Вспомогательные вещества в меробактрине

натрия карбонат безводный 90,2
усыз натрий карбонаты 90,2

Показания к применению порошка меробактрина

Лечение следующих инфекций у детей и взрослых, вызванных одним или несколькими чувствительными к препарату возбудителями:
  • пневмонии (в т.ч. внутрибольничные)
  • инфекции мочевыделительной системы
  • инфекции брюшной полости
  • гинекологические инфекции (такие как эндометрит и воспалительные заболевания тазовых органов)
  • инфекции кожи и мягких тканей
  • менингит
  • септицемия
  • эмпирическая терапия при подозрении на бактериальную инфекцию у взрослых больных с фебрильными эпизодами на фоне нейтропении, в качестве монотерапии или в комбинации с противовирусными или противогрибковыми препаратами.
Балалар мен ересектерде препаратқа сезімтал бір немесе бірнеше қоздырғыштардан болған келесі жұқпаларды емдеуге:
  • пневмонияда (соның ішінде госпитальдық)
  • несеп шығару жүйесінің жұқпаларында
  • құрсақ қуысының жұқпаларында
  • гинекологиялық жұқпаларда (мысалы, эндометритте және кіші жамбас ағзаларының қабыну ауруларында)
  • тері мен жұмсақ тіндердің жұқпаларында
  • менингитте
  • септицемияда
  • нейтропения аясында фебрильді нейтропения симптомдары бар ересек науқастарда бактериялық жұқпаға күдіктенгенде монотерапия түрінде немесе вирусқа қарсы немесе зеңге қарсы дәрілермен біріктіріп, эмпириялық ем жүргізуге

Противопоказания меробактрина в порошке

  • гиперчувствительность к меропенему в анамнезе
  • детский возраст до трех месяцев (эффективность и безопасность для данной группы пациентов не исследовались).
С осторожностью:
одновременное назначение Меробактрина с потенциально нефротоксичными препаратами, лицам с желудочно-кишечными жалобами, особенно страдающим коликами.
  • меропенемге асқын сезімталдық бар болғанда
  • үш айлыққа дейінгі балаларға (емделушілердің осы тобы үшін тиімділігі және қауіпсіздігі зерттелген жоқ).
Сақтықпен:
Асқазан-ішекке шағымдары бар, әсіресе шаншулардан зарпдап шегіп жүрген адамдарға Меробактринді нефроуытты препараттармен бірге тағайындағанда.

Побочные действия порошка меробактрина

Часто
  • обратимая тромбоцитопения
  • головная боль
  • боль в животе, тошнота, рвота, диарея
  • повышение концентрации щелочной фосфатазы и лактат-дегидрогеназы в сыворотке крови
  • сыпь, зуд
  • воспаление и боль в месте введения
Нечасто
  • эозинофилия, тромбоцитопения
  • повышение концентрации билирубина в сыворотке крови
Редко
  • судороги
Очень редко
  • лейкопения, нейтропения, агранулоцитоз, гемолитическая анемия
  • ангионевротический отек, анафилаксия
  • парестезии
  • псевдомембранозный колит
  • крапивница, многоформная (экссудативная) эритема, синдром Стивенса-Джонсона и токсический эпидермальный некролиз
  • тромбофлебит
  • вагинальный кандидоз и кандидоз слизистой оболочки полости рта
  • положительная прямая или непрямая проба Кумбса
  • снижение частичного тромбопластинового времени
Жиі
  • қайтымды тромбоцитопения
  • бас ауыру
  • іштің ауыруы, жүректің айнуы, құсу, диарея
  • қан сарысуында сілтілік фосфатаз және лактат-дегидрогеназа концентрацияларының жоғарылауы
  • бөртпе, қышу
  • енгізген жердің қабынуы және ауыруы
Жиі емес
  • эозинофилия, тромбоцитопения
  • қан сарысуында билирубин концентрациясыныцң жоғарылауы
Сирек
  • құрысулар
Өте сирек
  • лейкопения, нейтропения, агранулоцитоз, гемолитикалық анемия
  • ангионевротикалық ісіну, анафилаксия
  • парестезиялар
  • псевдомембранозды колит
  • есекжем, көп түрлі (экссудативті) эритема, Стивенс-Джонсон синдромы және уытты эпидермальды некролиз
  • тромбофлебит
  • қынап кандидозы және ауыз қуысының шырышты қабығының кандидозы
  • оң тура немесе тура емес Кумбс сынамасы
  • тромбопластинді уақыттың ішінара төмендеуі

Особые указания к применению

Как и в случае других антибиотиков, при использовании меропенема в качестве монотерапии у пациентов с известной или подозреваемой инфекцией нижних отделов дыхательных путей, вызванной Pseudomonas aeruginosa, рекомендуется регулярное определение чувствительности возбудителя.

Псевдомембранозный колит наблюдается при применении практически всех антибиотиков и может варьировать по интенсивности от легких до угрожающих жизни форм. Поэтому антибиотики должны назначаться с осторожностью лицам с желудочно-кишечными жалобами, особенно пациентам с колитами. Важно иметь в виду диагноз «псевдомембранозный колит» в случае развития диареи на фоне приема антибиотика. Хотя исследования показали, что токсин, продуцируемый Clostridium difficile является одной из основных причин колитов, связанных с антибиотиками, тем не менее необходимо иметь в виду и другие причины.

Имеются клинические и лабораторные признаки частичной перекрестной повышенной чувствительности между другими карбапенемами и бета-лактамными антибиотиками, пенициллинами и цефалоспоринами. Несмотря на то, что аллергические реакции при применении бета-лактамных антибиотиков встречались достаточно часто, о реакциях гиперчувствительности во время введения Меробактрина сообщалось редко. Перед началом терапии меропенемом необходимо тщательно опросить пациента, обратив особое внимание на реакции гиперчувствительности к бета-лактамным антибиотикам в анамнезе. Меробактрин должен применяться с осторожностью у пациентов с указаниями в анамнезе на подобные явления. Если возникла аллергическая реакция на меропенем, то необходимо прекратить введение препарата и принять соответствующие меры.

С осторожностью следует назначать препарат одновременно с потенциально нефротоксичными препаратами, а также пациентам с симптомами диспепсии, особенно связанными с колитами. Применение Меробактрина у пациентов с заболеваниями печени должно проводиться под тщательным контролем уровня трансаминаз и билирубина.

Как и в случае с другими антибиотиками, возможен преобладающий рост нечувствительных микроорганизмов, и поэтому необходимо постоянное наблюдение за каждым пациентом.

Применение при инфекциях, вызванных метициллин-резистентным стафилококком, не рекомендуется.

Беременность и период лактации
Меробактрин не следует применять при беременности, если только потенциальная польза от его применения не оправдывает возможный риск для плода. В каждом случае препарат необходимо применять под прямым наблюдением врача.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортным средством и потенциально опасными механизмами
Не влияет.
Меропенемді монотерапия ретінде қолданғанда, басқа антибиотиктерді қолданған кездегідей жағдайда, тыныс жолдарының төменгі бөлімдерінің Pseudomonas aeruginosa-дан болған жұқпалары белгілі немесе оған күдіктенетін емделушілерде қоздырғыштардың сезімталдығын жүйелі анықтап отыру керек.

Псевдомембранозды колит барлық дерлік антибиотиктерді қолданған кезде дамуы байқалады және ол ауырлығы бойынша жеңілден өмірге қауіп төндіретін түрге дейін өзгеріп отыруы мүмкін. Сондықтан антибиотиктер асқазан-ішек ауруларына шағымы бар, әсіресе тоқ ішегі қабынған емделушілерге сақтықпен тағайындалуы тиіс. Антибиотикті қабылдау аясында диарея дамыған жағдайда "псевдомембранозды колит" диагнозы болуы мүмкін екендігін есте ұстау маңызды. Clostridium difficile жасап шығаратын уыт антибиотиктерді қолданумен байланысты колиттердің пайда болуының негізгі себепшісінің бірі болып табылатындығын зерттеу көрсетсе де, оның басқа да себептерінің болатындығын ескеру қажет.

Басқа карбапенемдер мен бета-лактамды антибиотиктер, пенициллиндер мен цефалоспориндер арасында ішінара айқаспалы жоғары сезімталдықтың клиникалық және зертханалық белгілері бар. Бета-лактамды антибиотиктерді қолданған кезде аллергиялық реакциялардың жиі кездескеніне қарамастан, Меробактринді енгізу кезінде асқын сезімталдық реакциялары сирек мәлімделді. Меропенеммен емдеуді бастар алдында, сыртартқысында бета-лактамды антибиотиктерге асқын сезімталдық реакциялардың бар-жоқтығына ерекше көңіл бөле отырып, емделушіден мұқият сұрақ-жауап алу қажет. Меробактрин сыртартқысында осындай құбылыстар көрсетілген емделушілерге абайлап қолданылуы тиіс. Егер Меропенемге аллергиялық реакция пайда болса, онда препаратты енгізуді тоқтату және тиісті шаралар қабылдау қажет.

Препаратты нефроуытты препараттармен бір мезгілде тағайындағанда, сондай-ақ колиттермен байланысты диспепсия симптомдары бар емделушілерге тағайындағанда сақ болған жөн. Меронемді бауыр аурулары бар емделушілерге қолдану трансаминаза мен билирубин деңгейлерін мұқият бақылай отырып, жүргізілуі тиіс.

Басқа антибиотиктерді қолданған жағдайдағыдай, сезімтал емес микроорганизмдердің өсуі басым болуы мүмкін, сондықтан әрбір емделуші ұдайы бақылауда болуы қажет.

Метициллинге төзімді стафилококтен болған жұқпаларда препаратты қолданбау керек.

Жүктілік және лактация
Меробактринді жүктілік кезінде, егер оны қолданудың пайдасы ұрық үшін мүмкін болатын қауіптен басым болмаса, қолданбаған жөн. Әрбір жағдайда препаратты дәрігердің тікелей бақылауымен қолдану қажет.

Дәрілік заттың көлікті немесе қауіпті механизмдерді басқару қабілетіне ықпал ету ерекшеліктері
Ықпалын тигізбейді.

Дозировка и способ применения

Взрослым режим дозирования и продолжительность терапии устанавливают в зависимости от типа и тяжести инфекции и состояния пациента. Рекомендуют следующие суточные дозы.

При лечении пневмонии, инфекций мочевыделительной системы, гинекологических инфекций (эндометрит и воспалительные заболевания органов малого таза), инфекций кожи и мягких тканей - 500 мг внутривенно каждые 8 ч.

При лечении госпитальных пневмоний, перитонита, подозрении на бактериальную инфекцию у больных с нейтропенией, а также септицемии - 1 г внутривенно каждые 8 ч.

При лечении менингита - 2 г внутривенно каждые 8 ч.

У пациентов с нарушениями функции почек при клиренсе креатинина 51 мл/мин и менее дозы должны быть уменьшены следующим образом.

Меропенем выводится при гемодиализе, в связи с чем, если требуется продолжение лечения, рекомендуется, чтобы единица дозы (определяется в зависимости от типа и тяжести инфекции) вводилась по завершении процедуры гемодиализа, чтобы восстановить эффективную концентрацию в плазме.Опыт применения Меробактрина у больных, подвергающихся перитонеальному диализу, ограничен.

У больных с печеночной недостаточностью нет необходимости в корректировке дозы.

У пациентов пожилого возраста с нормальной функцией почек или КК более 50 мл/мин не требуется корректировать дозу.

Для детей в возрасте от 3 месяцев до 12 лет рекомендуемая доза для в/в введения составляет 10-20 мг/кг каждые 8 ч в зависимости от типа и тяжести инфекции, чувствительности патогенного микроорганизма и состояния пациента. У детей с массой тела более 50 кг следует использовать такие же дозы как у взрослых.

При менингите рекомендуемая доза составляет 40 мг/кг каждые 8 ч.

Правила приготовления и введения раствора

Меробактрин следует вводить в виде внутривенной болюсной инъекции в течение не менее 5 мин либо в виде внутривенной инфузии в течение 15-30 мин.

Для внутривенных болюсных инъекций Меробактрин следует разводить стерильной водой для инъекций (5 мл на 250 мг меропенема), что обеспечивает концентрацию раствора 50 мг/мл.

Для внутривенных инфузий Меробактрин следует разводить стерильной водой для инъекций или совместимой инфузионной жидкостью и затем еще разводить (до 50-200 мл) совместимой инфузионной жидкостью.

Меробактрин совместим со следующими инфузионными жидкостями: 0,9% раствором натрия хлорида для внутривенных инфузий; 5% или 10% раствором глюкозы для внутривенных инфузий; 5% раствором глюкозы для внутривенных инфузий с 0,02% раствором натрия бикарбоната; 0,9% раствором натрия хлорида с 5% раствором глюкозы для внутривенных инфузий; 5% раствором глюкозы с 0,15% раствором калия хлорида для внутривенных инфузий.

Меробактрин не следует смешивать с растворами, содержащими другие препараты.

Перед употреблением разведенный раствор следует встряхнуть. Все флаконы одноразового использования. При разведении Меробактрина должны применяться стандартные правила асептики.
Ересектерде дозалау тәртібі және емдеу ұзақтығы жұқпалардың түрі мен ауырлығына және емделушінің жағдайына байланысты белгіленеді. Келесі тәуліктік дозалар ұсынылады:

Пневмонияны, несеп шығару жолдарының жұқпаларын, гинекологиялық жұқпаларды (эндометритті және кіші жамбас ағзаларының қабыну ауруларын) тері мен жұмсақ тіндердің жұқпаларын емдеген кезде – көктамыр ішіне әрбір 8 сағат сайын 500 мг.

Госпитальдық пневмонияны, перитонитті емдегенде, нейтропения, сондай-ақ септицемия симптомдары бар науқастарда бактериялық жұқпаларға күдіктенгенде – көктамыр ішіне әрбір 8 сағат сайын 1 г.

Менингитті емдеген кезде – көктамыр ішіне әрбір 8 сағат сайын 2 г.

Бүйрек қызметі бұзылған емделушілерде креатинин клиренсі минутына 51 мл-ден төмен болғанда доза келесі үлгіде азайтылуы тиіс:

Меропенем гемодиализ кезінде шығарылады, осыған байланысты, егер емдеуді жалғастыру қажет етілсе, плазмадағы тиімді концентрацияны қалпына келтіру үшін, доза бірлігі (жұқпаның түріне және ауырлығына байланысты белгіленеді) гемодиализ емшарасы аяқталғаннан кейін енгізіледі. Перитониальді диализге шалдыққан науқастарда Меробактринді қолдану тәжірибесі шектеулі.

Бауыр қызметі бұзылған науқастарда дозаны түзетудің қажеті жоқ.

Бүйрек қызметі қалыпты немесе КК минутына 50 мл-ден асатын егде жастағы емделушілерде дозаны түзету қажет емес.

3 айлықтан 12 жасқа дейінгі балалар үшін к/і енгізуге арналған тиісті доза, жұқпаның түрі мен ауырлығына, патогенді микроорганизмдердің сезімталдығы мен емделушінің жағдайына байланысты, әрбір 8 сағат сайын қабылданатын, дене салмағының әр кг-на шаққанда 10 - 20 мг құрайды. Дене салмағы 50 кг-нан асатын балаларға ересектердегідей дозаны қолданған жөн.

Менингитте тиісті доза әрбір 8 сағат сайын қабылданатын, дене салмағының әр кг-на шаққанда 40 мг құрайды.

Ерітіндіні дайындау және енгізу ережесі

Меробактринді кем дегенде 5 минут бойы көктамырішілік болюсті инъекциялар түрінде, немесе 15-30 минут бойы көктамырішілік инфузия түрінде енгізген жөн.

Көктамырішілік болюсті инъекцияға арналған Меробактринді инъекцияға арналған стерильді сумен (250 мг меропенемге 5 мл су) сұйылтқан жөн, бұл 50 мг/мл ерітіндінің концентрациясын қамтамасыз етеді.

Көктамырішілік инфузия үшін Меробактринді инъекцияға арналған стерильді сумен немесе үйлесетін инфузиялық сұйықтықпен (50-200 мл-ге дейін) сұйылтқан жөн.

Меробактрин келесі инфузиялық ерітінділермен үйлеседі: көктамырішілік инфузияға арналған натрий хлоридінің 0,9% ерітіндісімен; көктамырішілік инфузия арналған глюкозаның 5% немесе 10% ерітіндісімен; көктамырішілік инфузияға арналған глюкозаның 5% ерітіндісімен біріккен натрий бикарбонатының 0,02% ерітіндісімен; көктамырішілік инфузияға арналған глюкозаның 5% ерітіндісімен біріккен натрий хлоридінің 0,9% ерітіндісімен; көктамырішілік инфузияға арналған глюкозаның 5% ерітіндісімен біріккен калий хлоридінің 0,15% ерітіндісімен.

Меробактринді құрамында басқа препараттар бар ерітінділермен араластырмаған жөн.

Сұйылтылған ерітіндіні қолданар алдында шайқап араластырыңыз. Барлық құтылар тек бір рет қолдануға ғана арналған. Меробактринді сұйылтқан кезде асептиканың стандартты ережесі қолданылуы тиіс.

Взаимодействие с лекарствами

Пробенецид конкурирует с меропенемом за активную канальцевую секрецию и, таким образом, ингибирует почечную экскрецию меропенема, вызывая увеличение его периода полувыведения и концентрации в плазме. Т.к. эффективность и длительность действия Меробактрина без пробенецида являются адекватными, совместное введение пробенецида с Меробактрином не рекомендуется.

Возможное влияние Меробактрина на метаболизм и связывание с белками других препаратов не изучалось. Однако, учитывая низкое связывание меропенема с белками плазмы (около 2%), можно предположить, что взаимодействия с другими препаратами быть не должно.

Меробактрин вводили во время приема других препаратов, при этом не было отмечено каких-либо неблагоприятных фармакологических взаимодействий.

Меробактрин может уменьшать уровень вальпроевой кислоты в сыворотке крови. У некоторых пациентов может быть достигнут уровень ниже терапевтического.

Однако специфических данных о возможных лекарственных взаимодействиях нет.
Пробенецид өзекшелі секрецияны белсенді ету үшін, меропенеммен бәсекелеседі, осылайша, меропенемнің бүйректік экскрециясын тежеп, оның плазмадағы концентрациялары мен жартылай шығарылу кезеңін арттырады. Пробенецидсіз енгізілетін Меробактриннің тиімділігі және әсер ету ұзақтығы талапқа сай болатындықтан, пробенецидті Меробактринмен бірге енгізуге болмайды.

Меробактриннің басқа препараттардың ақуызбен байланысуына немесе метаболизміне ықтимал әсері зерттелген жоқ. Алайда меропенемнің плазма ақуыздарымен байланысуы төмен (2%-ға жуық) екендігін ескеріп, басқа препараттармен өзара әрекеттесуі болмауы тиіс деп шамалауға болады.

Меробактрин басқа препараттарды қабылдау кезінде енгізілді, мұндайда қандай да болсын жағымсыз фармакологиялық өзара әрекеттесулер байқалған жоқ.

Меробактрин қан сарысуында вальпрой қышқылының деңгейін азайта алады.

Кейбір епмделушілерде емдік дәрежеден төмен дәрежеге жетуі мүмкін.

Алайда ықтимал дәрілік өзара әрекеттесулер жөнінде ерекше деректер жоқ.

Передозировка меробактриным в порошке

Симптомы: усиленное побочных эффектов.

Лечение: проводят симптоматическую терапию. У пациентов с почечными нарушениями гемодиализ эффективно удаляет меропенем и его метаболиты.
Симптомдары: жағымсыз әсерлердің күшеюі.

Емдеу: симптоматикалық ем жүргізеді. Бүйрегі бүлінген емделушілерде гемодиализ меропенемді және оның метаболиттерін тиімді түрде жояды.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Внутривенное введение в течение 30 мин одной дозы препарата здоровым добровольцам приводит к созданию максимальной концентрации, равной примерно 11 мкг/мл для дозы 250 мг, 23 мкг/мл для дозы 500 мг и 49 мкг/мл для дозы 1 г. Однако нет абсолютной фармакокинетической пропорциональной зависимости от введенной дозы ни для максимальной концентрации, ни для площади по кривой «концетрация-время».

Более того, наблюдалось уменьшение плазменного клиренса с 287 до 205 мл/мин для доз от 250 мг до 2 г.

Внутривенная болюсная инъекция в течение 5 мин одной дозы Меробактрина приводит к достижению максимальной концентрации, равной примерно 52 мкг/мл для дозы 500 мг и 112 мкг/мл - для дозы 1 г.

Максимальные концентрации в плазме крови при внутривенном введении 1 г препарата в течение 2 мин, 3 мин и 5 мин составили 110, 91 и 94 мкг/мл соответственно.

Связывание с белками плазмы крови – примерно 2%. Меропенем хорошо проникает в большинство тканей и жидкостей организма, в т.ч. в спинальную жидкость больных бактериальным менингитом, достигая концентраций, превышающих требуемые для подавления большинства бактерий.

Через 6 ч после внутривенного введения 500 мг уровень меропенема в плазме крови снижается до значений 1 мкг/мл и менее. При многократном введении доз с интервалом в 8 ч у пациентов с нормальной функцией почек кумуляции меропенема не происходит.

Единственный метаболит меропенема микробиологически неактивен.

Примерно 70% введенной дозы выводится с мочой в неизмененном виде в течение 12 ч, после чего дальнейшая экскреция с мочой незначительная. Концентрация меропенема в моче, превышающая 10 мкг/мл поддерживается в течение 5 ч после введения дозы 500 мг. При режимах введения 500 мг каждые 8 ч или 1 г каждые 6 ч не наблюдалось кумуляции меропенема в плазме крови и моче с нормальной функцией печени. У пациентов с нормальной функцией почек T1/2 составляет примерно 1 ч.

Фармакокинетика в особых клинических случаях

Фармакокинетические параметры Меробактрина у детей такие же, как и у взрослых. Период полувыведения меропенема у детей до 2 лет – приблизительно 1,5-2,3 ч, и наблюдается линейная фармакокинетика в диапазоне доз 10-40 мг/кг.

Исследования фармакокинетики препарата у больных с почечной недостаточностью показали, что клиренс меропенема коррелирует с клиренсом креатинина. У таких больных необходима корректировка дозы.

Исследования фармакокинетики препарата у пожилых пациентов показали снижение клиренса меропенема, которое коррелировало со снижением клиренса креатинина, связанным с возрастом.

Исследования фармакокинетики препарата у пациентов с заболеваниями печени показали, что заболевания печени не оказывают влияния на фармакокинетику меропенема.
Дені сау адамдарға препараттың бір дозасын көктамыр ішіне 30 минут бойы енгізу 250 мг дозада шамамен 11 мкг/мл-ге тең, 500 мг дозада 23 мкг/мл-ге тең және 1 г дозада 49 мкг/мл-ге тең ең жоғары концентрациялардың түзілуіне әкеледі. Алайда ең жоғары концентрация үшін де, «концентрация-уақыт» қисығы астындағы аудан үшін де енгізілген дозаға толық фармакокинетикалық пропорциональды тәуелділік жоқ.

Әсіресе 250 мг-нан 2 г-ға дейінгі дозада плазмалық клиренстің минутына 287-ден 205 мл-ге дейін азайғаны байқалды.

Меробактриннің бір дозасымен көктамыр ішіне 5 минут бойы болюсті инъекция жасау 500 мг дозада шамамен 52 мкг/мл-ге тең және 1 г дозада 112 мкг/мл-ге тең ең жоғары концентрацияға қол жеткізді.

1 г препаратты көктамыр ішіне 2 минут, 3 минут және 5 минут бойы енгізген кезде қан плазмасында ең жоғары концентрациялар, тиісінше, 110, 91 және 94 мкг/мл болды.

Қан плазмасы ақуыздарымен байланысуы – шамамен 2%. Меропенем организмнің көптеген тіндеріне және сұйықтықтарына, соның ішінде бактериялық менингитке шалдыққан науқастарда жұлын сұйықтығына жақсы өтіп, көптеген бактерияларды басу үшін қажетті шамадан жоғары концентрацияларға жетеді.

Көктамыр ішіне 500 мг енгізгеннен кейін 6 сағаттан соң қан плазмасында меропенем деңгейі 1 мкг/мл және одан да аз мәнге дейін төмендейді. Дозаларды 8 сағат аралықпен бірнеше рет енгізген кезде бүйрек қызметі қалыпты емделушілерде меропенемнің жиналып қалуы байқалмайды.

Меропенемнің жалғыз метаболиті микробиологиялық тұрғыдан белсенді емес.

Енгізілген дозаның шамамен 70%-ға жуығы 12 сағаттың ішінде несеппен бірге өзгермеген күйінде шығарылады, содан кейін әрі қарай несеппен бірге шығарылуы мардымсыз. Меропенемнің несептегі 10 мкг/мл-ден асатын концентрациясы 500 мг дозаны енгізгеннен кейін 5 сағат бойы сақталады. 500 мг-ды әрбір 8 сағат сайын немесе 1 г-ды әрбір 6 сағат сайын енгізу режимінде бауыр қызметі қалыпты болғанда меропенемнің қан плазмасында және несебінде жиналып қалу жағдайлары байқалған жоқ. Бүйрек қызметі қалыпты емделушілерде T1/2 шамамен 1 сағатты құрайды.

Ерекше клиникалық жағдайлардағы фармакокинетикасы

Меропенемнің балалардағы фармакокинетикасы ересектердегіге ұқсас. Меропенемнің жартылай шығарылу кезеңі 2 жасқа дейінгі балаларда –шамамен 1,5 - 2,3 сағат, дене салмағының әр кг-на шаққанда 10 - 40 мг дозалар аралығында дозаға байланысты фармакокинетика байқалады.

Бүйрек қызметінің жеткіліксіздігіне шалдыққан науқастарда препараттың фармакокинетикасын зерттеу меропенемнің клиренсі креатинин клиренсімен өзара байланысты екендігін көрсетті. Мұндай науқастарда дозаны түзету қажет.

Егде жастағы емделушілерде препараттың фармакокинетикасын зерттеу меропенем клиренсінің төмендейтінін көрсетті, ол креатинин клиренсінің жасқа қарай төмендеуімен өзара байланысты.

Бауыр ауруына шалдыққан емделушілерде препараттың фармакокинетикасын зерттеу бауыр ауруының меропенемнің фармакокинетикасына ықпалын тигізбейтіндігін көрсетті.

Фармакодинамика

Антибиотик из группы карбапенемов для парентерального применения, устойчивый к дегидропептидазе-1, не требует дополнительного введения ингибитора дегидропептидазы-1.

Меропенем оказывает бактерицидное действие за счет воздействия на синтез клеточной стенки бактерий. Мощное бактерицидное действие меропенема против широкого спектра аэробных и анаэробных бактерий объясняется высокой способностью проникновения через клеточную стенку бактерий, высоким уровнем стабильности к большинству β-лактамаз и значительной аффинностью к белкам, связывающим пенициллин (БСП). Минимальные бактерицидные концентрации (МБК) обычно такие же, как и минимальные ингибирующие концентрации (МИК). Для 76% протестированных видов бактерий соотношение МБК/МИК было 2 или меньше.

Единственные рекомендуемые критерии чувствительности к меропенему основываются на фармакокинетике препарата и на корреляции клинических и микробиологических данных - диаметр зоны и МИК, определяемых для соответствующих возбудителей.

Спектр антибактериальной активности меропенема, определяемый in vitro, включает в себя практически все клинически значимые грамположительные и грамотрицательные аэробные и анаэробные микроорганизмы.

Препарат активен в отношении аэробных грамположительных бактерий: Bacillus spp., Corynebacterium diphtheriae, Enterococcus liquifaciens, Enterococcus avium, Listeria monocytogenes, Lactobacillus spp., Nocardia asteroides, Staphylococcus aureus (штаммы, продуцирующие и не продуцирующие пенициллиназу), коагулаза-отрицательные стафилококки, в т.ч. Staphylococcus saprophyticus, Staphylococcus capitis, Staphylococcus cohnii, Staphylococcus xylosus, Staphylococcus warneri, Staphylococcus hominis, Staphylococcus simulans, Staphylococcus intermedius, Staphylococcus sciuri, Staphylococcus lugdenensis, Streptococcus pneumoniae (чувствительные и устойчивые к пенициллину), Streptococcus agalactiae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus equi, Streptococcus bovis, Streptococcus mitis, Streptococcus mitior, Streptococcus milleri, Streptococcus sanguis, Streptococcus viridans, Streptococcus salivarius, Streptococcus morbillorum, стрептококки группы G, группы F, Rhodococcus equi;

аэробных грамотрицательных бактерий: Achromobacter xylosoxidans, Acinetobacter anitratus, Acinetobacter lwoffii, Acinetobacter baumannii, Aeromonas hydrophila, Aeromonas sorbria, Aeromonas caviae, Alcaligenes faecalis, Bordetella bronchiseptica, Brucella melitensis, Campylobacter coli, Campylobacter jejuni, Citrobacter freundii, Citrobacter diversus, Citrobacter koseri, Citrobacter amalonaticus, Enterobacter aerogenes, Enterobacter agglomerans, Enterobacter cloacae, Enterobacter sakazakii, Escherichia coli, Escherichia hermannii, Gardnerella vaginalis, Haemophilus influenzae (включая штаммы, продуцирующие β-лактамазы, и ампициллин-резистентные штаммы), Haemophilus parainfluenzae, Haemophilus ducreyi, Helicobacter pylori, Neisseria meningitidis, Neisseria gonorrhoeae (включая штаммы, продуцирующие β-лактамазы, и устойчивые к пенициллину и спектиномицину), Hafnia alvei, Klebsiella pneumoniae, Klebsiella aerogenes, Klebsiella ozaenae, Klebsiella oxytoca, Moraxella catarrhalis, Morganella morgannii, Proteus mirabilis, Proteus vulgaris, Proteus penneri, Providencia rettgeri, Providencia stuartii, Providencia alcalifaciens, Pasteurella multocida, Plesiomonas shigelloides, Pseudomonas aeruginosa, Pseudomonas putida, Pseudomonas alcaligenes, Pseudomonas cepacia, Pseudomonas fluorescens, Pseudomonas stutzeri, Pseudomonas pseudomallei, Pseudomonas acidovorans, Salmonella spp., включая Salmonella enteritidis, Salmonella typhi, Serratia marcescens, Serratia liquefaciens, Serratia rubidaea, Shigella sonnei, Shigella flexneri, Shigella boydii, Shigella dysenteriae, Vibrio cholerae, Vibrio parahaemolyticus, Vibrio vulnificus, Yersinia enterocolitica;

анаэробных бактерий: Actinomyces odontolyticus, Actinomyces meyeri, Bacteroides-Prevotella-Porphyromonas spp., Bacteroides fragilis, Bacteroides vulgatus, Bacteroides variabilis, Bacteroides pneumosintes, Bacteroides coagulans, Bacteroides uniformis, Bacteroides distasonis, Bacteroides ovatus, Bacteroides thetaiotaomicron, Bacteroides eggerthii, Bacteroides capsillosis, Prevotella buccаlis, Prevotella corporis, Bacteroides gracilis, Prevotella melaninogenica, Prevotella intermedia, Prevotella bivia, Prevotella splanchnicus, Prevotella oralis, Prevotella disiens, Prevotella rumenicola, Prevotella ureolyticus, Prevotella oris, Prevotella buccae, Prevotella denticola, Prevotella levii, Porphyromonas asaccharolyticus, Bifidobacterium spp., Bilophilia wadsworthia, Clostridium perfringens, Clostridium bifermentans, Clostridium ramosum, Clostridium sporogenes, Clostridium cadaveris, Clostridium sordellii, Clostridium butyricum, Clostridium clostridiiformis, Clostridium innocuum, Clostridium subterminale, Clostridium tertium, Eubacterium lentum, Eubacterium aerofaciens, Fusobacterium mortiferum, Fusobacterium necrophorum, Fusobacterium nucleatum, Fusobacterium varium, Mobiluncus curtisii, Mobiluncus mulieris, Peptostreptococcus anaerobius, Peptostreptococcus micros, Peptostreptococcus saccharolyticus, Peptococcus saccharolyticus, Peptococcus asaccharolyticus, Peptostreptococcus magnus, Peptostreptococcus prevotii, Propionibacterium acnes, Propionibacterium avidium, Propionibacterium granulosum.

К препарату устойчивы Stenotrophomonas maltophilia, Enterococcus faecium и метициллин-резистентные стафилококки.

Меробактрин показал эффективность в качестве монотерапии или в комбинации с другими противомикробными средствами при лечении полимикробных инфекций.
Карбапенемдер тобына жататын, парeнтеральды түрде қолдануға арналған, 1-дегидропептидазаға (ДГП-1) төзімді антибиотик, 1-дегидропептидаза тежегішін қосымша енгізуді қажет етпейді.

Меропенем бактериялардың жасушалық қабырғасының синтезіне әсер етуі есебінен бактерицидтік әсер береді. Меропенемнің аэробты және анаэробты бактериялардың ауқымды өрісіне қарсы күшті бактерицидтік әсер етуі оның бактериялардың жасушалық қабырғасы арқылы өту қабілетінің жоғарылығымен, -лактамазаның көпшілігіне тұрақтылығының жоғары деңгейде болуымен және пенициллинді байланыстыратын ақуыздарға (ПБА) елеулі аффинділігімен түсіндіріледі. Ең төмен бактерицидтік концентрациялар (МБК) әдетте ең төмен тежегіш концентрациялардағыдай (МТК) болады. Тестіленген бактериялар түрлерінің 76%-да МБК/MТК арақатынасы 2 немесе одан аз болды.

Меропенемге сезімталдықтың жалғыз ғана тиісті критерийі препараттың фармакокинетикасына және клиникалық пен микробиологиялық деректеріне – тиісті қоздырғыштарда анықталған зона диаметрі мен МТК-нің өзара байланыстылығына негізделеді.

Меропенемнің бактерияларға қарсы in vitro анықталған белсенділігінің өрісі клиникалық тұрғыдан маңызды барлық грамоң және грамтеріс аэробты және анаэробты микроорганизмдерді қамтиды.

Препарат аэробты грамоң бактерияларға қарсы белсенді: Bacillus spp., Corynebacterium diphtheriae, Enterococcus liquifaciens, Enterococcus avium, Listeria monocytogenes, Lactobacillus spp., Nocardia asteroides, Staphylococcus aureus (пенициллиназаның жасап шығаратын және жасап шығармайтын штамдар), коагулаза-теріс стафилококтар, соның ішінде Staphylococcus saprophyticus, Staphylococcus capitis, Staphylococcus cohnii, Staphylococcus xylosus, Staphylococcus warneri, Staphylococcus hominis, Staphylococcus simulans, Staphylococcus intermedius, Staphylococcus sciuri, Staphylococcus lugdenensis, Streptococcus pneumoniae (пенициллинге сезімтал және төзімді), Streptococcus agalactiae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus equi, Streptococcus bovis, Streptococcus mitis, Streptococcus mitior, Streptococcus milleri, Streptococcus sanguis, Streptococcus viridans, Streptococcus salivarius, Streptococcus morbillorum, стрептококки группы G, группы F, Rhodococcus equi;

аэробты грамтеріс бактериялар
: Achromobacter xylosoxidans, Acinetobacter anitratus, Acinetobacter lwoffii, Acinetobacter baumannii, Aeromonas hydrophila, Aeromonas sorbria, Aeromonas caviae, Alcaligenes faecalis, Bordetella bronchiseptica, Brucella melitensis, Campylobacter coli, Campylobacter jejuni, Citrobacter freundii, Citrobacter diversus, Citrobacter koseri, Citrobacter amalonaticus, Enterobacter aerogenes, Enterobacter agglomerans, Enterobacter cloacae, Enterobacter sakazakii, Escherichia coli, Escherichia hermannii, Gardnerella vaginalis, Haemophilus influenzae (β-лактамазаны жасап шығаратын штамдарды және ампициллинге төзімді штамдарды қосқанда), Haemophilus parainfluenzae, Haemophilus ducreyi, Helicobacter pylori, Neisseria meningitidis, Neisseria gonorrhoeae (β-лактамазаны жасап шығаратын штамдарды және пенициллин мен спектиномицинге төзімді штамдарды қосқанда), Hafnia alvei, Klebsiella pneumoniae, Klebsiella aerogenes, Klebsiella ozaenae, Klebsiella oxytoca, Moraxella catarrhalis, Morganella morgannii, Proteus mirabilis, Proteus vulgaris, Proteus penneri, Providencia rettgeri, Providencia stuartii, Providencia alcalifaciens, Pasteurella multocida, Plesiomonas shigelloides, Pseudomonas aeruginosa, Pseudomonas putida, Pseudomonas alcaligenes, Pseudomonas cepacia, Pseudomonas fluorescens, Pseudomonas stutzeri, Pseudomonas pseudomallei, Pseudomonas acidovorans, Salmonella spp., включая Salmonella enteritidis, Salmonella typhi, Serratia marcescens, Serratia liquefaciens, Serratia rubidaea, Shigella sonnei, Shigella flexneri, Shigella boydii, Shigella dysenteriae, Vibrio cholerae, Vibrio parahaemolyticus, Vibrio vulnificus, Yersinia enterocolitica;

анаэробты бактериялар: Actinomyces odontolyticus, Actinomyces meyeri, Bacteroides-Prevotella-Porphyromonas spp., Bacteroides fragilis, Bacteroides vulgatus, Bacteroides variabilis, Bacteroides pneumosintes, Bacteroides coagulans, Bacteroides uniformis, Bacteroides distasonis, Bacteroides ovatus, Bacteroides thetaiotaomicron, Bacteroides eggerthii, Bacteroides capsillosis, Prevotella buccаlis, Prevotella corporis, Bacteroides gracilis, Prevotella melaninogenica, Prevotella intermedia, Prevotella bivia, Prevotella splanchnicus, Prevotella oralis, Prevotella disiens, Prevotella rumenicola, Prevotella ureolyticus, Prevotella oris, Prevotella buccae, Prevotella denticola, Prevotella levii, Porphyromonas asaccharolyticus, Bifidobacterium spp., Bilophilia wadsworthia, Clostridium perfringens, Clostridium bifermentans, Clostridium ramosum, Clostridium sporogenes, Clostridium cadaveris, Clostridium sordellii, Clostridium butyricum, Clostridium clostridiiformis, Clostridium innocuum, Clostridium subterminale, Clostridium tertium, Eubacterium lentum, Eubacterium aerofaciens, Fusobacterium mortiferum, Fusobacterium necrophorum, Fusobacterium nucleatum, Fusobacterium varium, Mobiluncus curtisii, Mobiluncus mulieris, Peptostreptococcus anaerobius, Peptostreptococcus micros, Peptostreptococcus saccharolyticus, Peptococcus saccharolyticus, Peptococcus asaccharolyticus, Peptostreptococcus magnus, Peptostreptococcus prevotii, Propionibacterium acnes, Propionibacterium avidium, Propionibacterium granulosum.

Препаратқа Stenotrophomonas maltophilia, Enterococcus faecium және метициллинге төзімді стафилококтар төзімді.

Меробактрин полимикробтық жұқпаларды емдеген кезде монотерапия түрінде және микробтарға қарсы басқа дәрілермен біріктіріп қолданғанда тиімділік көрсетті.

Упаковка и форма выпуска

По 1 г меропенема помещают во флаконы прозрачного стекла вместимостью 20 мл, укупоренные резиновыми пробками, обжатые алюминиевыми колпачками и закрытыми предохраняющими пластмассовыми колпачками. По 1 флакону вместе с инструкцией по применению на государственном и русском языках помещают в картонную коробку.
1 г меропенем резеңке тығынмен бекітілген, алюминий қалпақпен көмкерілген және қорғаныш пластмасса қалпақпен жабылған, сыйымдылығы 20 мл мөлдір шыны құтыға салынған. 1 құты қолданылуы жөнінде мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықпен бірге картон қорапқа салынған.